هجر: [اصطلاح فقهی] ترک و دوری گزیدن، مانند دوری گزیدن از زن.
انواع هجر و حکم آن: 1-دوری از منهیات الهی ٢-دوری به سبب خشم ٣-دوری به سبب مجازات، دوری از زن ٤- دوری از گناهکار.
هبه: [اصطلاح فقهی] تملک چیزی در حال زندگی بدون عوض، بخشش، تملیک عین یا دین یا نفع عین در زمان حیات بدون عوض با لفظ هبه.
واهب (بخشنده) باید عاقل، بالغ، مالک هدیه باشد و محجور علیه نباشد.
هبه به اولاد، هبه به کارمندان دولت، هبه به وکیل، هبه زوج به زوجه، هبه ثواب، هبه مال حرام، هبه حق قسم به وسیله زن.
هبه، هدیه، صدقه و عطیه الفاظ مترادفند اما صدقه، بخشیدن به نیازمند به خاطر خداست ولی هدپه برای جلب محبت انسان است. شورا ٤٩.
حاکم نیشابوری . [ ک ِ م ِ ن َ ] محمدبن عبداﷲبن محمدبن حمدویه [ ح َم ْ / ح ُم ْ م َ ]ابن نعیم ضبی طهمانی ، معروف به حاکم نیشابوری و ملقب به ابن بیع. صاحب روضات وفات او را به نقل از خلیلی در ارشاد به سال 403 هَ . ق . گفته است و چلبی در کشف الظنون کتب ذیل را بدو نسبت داده است : کتاب الاربعین . تاریخ نیشابور. امالی العشیات . اکلیل فی الحدیث . المدخل الی الاکلیل . تراجم الشیوخ . سیاق فی ذیل تاریخ نیشابور. و صاحب ذریعة تخریج الصحیحین را بر آن افزوده است .ابن خلکان گوید: تخریج علم الحدیث از متفردات اوست . ترجمه ای از تاریخ نیشابور به فارسی بدست آمده که ریچارد فرای مستشرق آمریکایی به تصحیح آن مشغول است .
شاطبی . [ طِ ] قاسم بن فیرةبن خلف بن احمد الرعینی مکنی به ابومحمد و ابوالقاسم معروف به امام القراء. وی کورمادرزاد در شاطبه از شهرهای اندلس ، بسال 538 هَ . ق . تولد و در مصر بسال 590 هَ . ق . وفات یافت . صاحب قصیده ٔ حرزالامانی و وجه التهانی در قراآت است که به شاطبیه شهرت دارد و دارای 1173 بیت است و شروح متعددی بر آن نوشته اند. منظومه ٔ رائیه موسوم به «عقیلة اتراب القصائد فی اسنی المقاصد» در وصف صحف نیز از او است . از علمای حدیث و تفسیر و لغت است . به علم رؤیا نیز آشنایی داشت . ابن خلکان درباره ٔ وی گوید که چون صحیح بخاری و صحیح مسلم و الموطاء را بر او میخواندند از حفظ به تصحیح نسخ آنها میپرداخت . رجوع به اعلام زرکلی ج 2 ص 403 و 784 و تاریخ گزیده ص 806 و معجم المطبوعات و تاریخ الخلفاء ص 303 و ریحانة الادب شود.
ابن مردویه . [ اِ ن ُ م َ ی َ / دَ وَی ْه ْ ] ابوبکر احمدبن موسی اصفهانی . محدث مشهور. او راست کتابی در تاریخ اصفهان و تفسیری بر قرآن کریم . وفات به سال 410 هَ .ق . (کشف الظنون ).
ابوعوانه یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم بن زید نیشابوری اسفراینی فقیه شافعی . مولد او نیشابور است و محدّثی معروف است اکثر بلاد اسلامی را در طلب حدیث بپیموده است و در سال 292 هَ . ق . به جرجان بوده و سپس در اسفراین مقام کرده است و تا پایان عمر یعنی سال 316 هَ . ق . بدانجا میزیسته و گور وی بدان شهراست . او پس از بازگشت از مصر مذهب شافعی را بخراسان رواج داد.
ابن دقیق العید. تقی الدین ابوالفتح محمدبن علی قشیری (625-702 هَ .ق .). فقیه شافعی . بوفور علم در زمان خود مشهور و قاضی القضاة مصر بوده است . او راست : الامام و الالمام . شرح عمدةالاحکام . شرح مقدمةالمطرز. جمع الاربعین .
بن العاص بن أمية بن عبد مناف القرشي الأموي: جد پنجم او عبدمناف است و از اینرو با رسول صلی اﷲعلیه وآله هم نسبت باشد. مادرش هند یا صفیه بنت مغیره است . درغزوه ٔ حدیبیه اسلام آورد و در جنگهای شام کشته شد.
صحابي مشهور روى حديثه الترمذي والنسائي والحاكم وروى بسنده عن أبي عبيدة قال آبي اللحم اسمه عبدالله بن عبدالملك بن عبدالله بن غفار وكان شريفا شاعرا وشهد حنينا ومعه مولاه عمير وإنما سمي آبي اللحم لأنه كان يأبى أن يأكل اللحم وقال الواقدي كان ينزل الصفراء وكذا قال خليفة بن خياط في اسمه ونسبه وقال الهيثم بن عدي وهشام بن الكلبي اسمه خلف بن عبدالملك وقال غيرهما اسمه عبدالله بن عبدالله بن مالك وقيل اسمه الحويرث بن عبدالله بن خلف بن مالك وقال المرزباني اسمه عبدالله بن عبدالملِك كان شريفا شاعرا أدرك الجاهلية قلت رأيته بخط الرضي الشاطبي عبد ملَك بفتح اللام مجردا عن الألف واللام وروى مسلم في صحيحه حديث عمير مولى آبي اللحم قال أمرني مولاي أن أقدد لحما فجاءني مسكين فأطعمته الحديث وفيه قلت يا رسول الله أتصدق من مال سيدي بشيء قال نعم والأجر بينكما وقال بن عبدالبر هو من قدماء الصحابة وكبارهم ولا خلاف أنه شهد حنينا وقتل بها.
(الإصابة في تمييز الصحابة)
عمران بن موسی بن مجاشع سختیانی ، مکنی به ابواسحاق . محدث بود و در جرجان متولد شد و در سال 305 هَ .ق . در همین شهر درگذشت . او راست : «المسند» در حدیث . (الاعلام زرکلی از تاریخ جرجان ص 281 و اللباب ج 1 ص 536).
این وب تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد و فقط عقیده اهل سنت و جماعت را بیان میکند و هدفش فقط رضای الله جل جلاله میباشد