اهل سنت جاسک

اعمال ویژه ده روز اول ذی الحجه و مخصوصا روز و شب عرفه

فضائل دهه ذو الحجه:
در فضیلت و بزرگی این دهه مبارک ادله بسیاری از قرآن و سنت وارد شده است:

1-الله سبحانه و تعالی می فرماید:
{والفجر ولیال عشر} [الفجر/2-1]
(قسم به سپیده دم و قسم به شب های دهگانه)

حج بیت الله یک فریضه است

﴿وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا وَمَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللّٰهَ غَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ﴾ [سوره آل عمران، بخشی از آیه‌ی ۹۷]؛ و حق خدا است بر مردم حج کردن این خانه کسی که توانایی راه یافتن به سوی آن را داشته باشد و هر کس نپذیرد، پس خدا بی‌نیاز است از عالمیان.

در این آیه خصوصیتی که برای بیت الله ذکر شده، این است که الله تعالى بر آدمیان واجب گردانیده است که در صورت داشتن استطاعت و توانایی به زیارت بیت الله الحرام مشرف شوند.

حج، فریضه‌ای الهی

مسأله: حجّ در طول عمر یک بار فرض است بر مسلمانی که مخارج رفت و برگشت سفر حجّ، و نفقه‌ی عیال خود را تا زمان برگشت داشته باشد و نیز مسیر خانه‌ی کعبه امن باشد[۱].

منکر حجّ، کافر و تارک آن فاسق است. ترک حجّ در صورت استطاعت، گناه بزرگی است.

فضایل حجّ و عمره

از ابوهریره ـ رَضِیَ اللّٰهُ عَنْهُ ـ مروی است که حضرت ـ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ـ فرمودند:

«مَنْ حَجَّ الْبَیْتَ فَلَمْ یَرْفُثْ وَلَمْ یَفْسُقْ، رَجَعَ کَیَوْمِ وَلَدَتهُ أُمُّهُ.» رواه الترمذی[۲]؛ «هر که حج خانه‌ی خدا را به جا آورد و همبستری و فحش و بدکاری نکرد، پس طوری از گناهان بیرون می‌شود که گویی تازه مادر او را زاییده است.»