اگر عضـوي در وضوء يا غسل خشك بماند/ حكـم عرق جنب/ حكم آبيكه از بدن سگ بر مصلي يا فرش بريزد
چه ميفرمايند علماي دين در اين مسئله:
1- اگر در هنگام وضو كردن يا غسل نمودن، از اعضايي كه شستن آن فرض ميباشد به اندازه درهم و با خيلي كم، خشك بماند و آب به آن نـرسد. آيـا نـماز خواندن با اين وضو و يا غسل صحيح و جايز است يا نه؟
2- زني در حالت حيض يا نفاس به سر ميبرد، يا فردي جنب شده است بعد از وضو و قبل از غسل لباسهاي خود را عوض نموده و لباس پاكي به تن ميكند، لباسش از عرق بدنش خيس ميشود آيا با اين لباس نماز خواندن جايز است يـا خير؟
3- سگي در آب رفته يا افتاد و غوطه خورده از آب بيرون آمـد و بـر روي مصلي يا فرش پاك آب بدن خود را تكان داد، آيا مصلي يا فرش نجس ميشود يا خير؟
الجواب باسم ملهم االصواب
1- در هنگام وضو كردن بايد مواظب باشد كه از اعضاي بدن كه شستن آن فرض ميباشد و در غسل از تمام بدن جايي خشك نماند، گرچه به اندازه سرسوزن هم باشد. و اگر چنانچه خشك ماند وضو و غسل او درست نميباشد و با چنين غسل و وضویی نماز درست نیست.
وفي الطحطاوی علی الـمـراقی:
«وشرط صحته أی الوضوء ثلاثة: الأول: عموم البشرة بالـماء الطهور حتی لو بقی مقدار مغرز إبـرة لم یصبه الـماء من الـمفروض غسله لم یصح الوضوء». [طحطاوی علی الـمـراقی ص ٤٨].
و في الدر:
«ویجب أی یفرض غسل کل ما یمكن من البدن بلاحـرج مرة». [الدر الـمختار مع الرد: 1/112].
2: از آنجائی که حکم هر حيوان حکم پس خورده آن را دارد، لذا پس خورده انسان اعم از مسلمان و کافر، حائض، نفساء و یا جنب پاک است. بشرطی که نجاست ظاهری نداشته باشد. اما فردی که معتاد به شراب نوشی است و همیشه مرتکب این عمل زشت میشود، عرق چنین شخصی نجس میباشد.
در صورت مسؤله فقط از عرق افراد ذکر شده بشرطي که نجاست ظاهری نداشته باشند، لباسشان نجس نمیشود.
وفي الهدایه:
«وعرق کل شیء معتبر بسؤره لأنهما یتولدان من لحمه فأخذ آحدهما حکم صاحبه وسؤر الآدمی وما یوکل لحمه طاهر لأن الـمختلط به اللعاب وقد تولد من لحم طاهر ویدخل في هذا الجواب الجنب والحائض». [الهدایة: 1/48].
وفي الدر:
«عرق مدمن الخمـر ینقض الوضوء... وحاصلـه ما في الذخائر الاشرفیة لابن شحنة معزیاً للمجتبي عرق الدجاجة الجلالة نـجس. قال: وعلیه فعرق مدمن الخمر نجس بل اولي». [رد الـمحتار: 5/516].
٣: در صورت مذکورفرش و یا مصلی نجس نمیگردد.
وفي الدر:
«ليس الکلب بنجس العین عند الامام وعلیه الفتوی وان رجـح بعضهم النجاسة کما بسطه ابن الشحنة.... و لا الثوب بانتفاضه (أی لا یفسد الثوب)».
وفي الرد:
«(قوله: وعلیه الفتوی) وهو الصحیح والأقرب إلی الصواب. بدائع، وهو ظاهر الـمتون، بحر ومقتضي عموم الأدلة، فتح». [رد الـمحتار: 1/151].
والله أعلم بالـصواب
خدا نظر -عفا الله عنه-
دارالافتاء حوزه علمیه دارالعلوم زاهدان
21/7/1419 ﻫ.ق
این وب تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد و فقط عقیده اهل سنت و جماعت را بیان میکند و هدفش فقط رضای الله جل جلاله میباشد